• E-mail en SMS marketing

    en nog zóveel meer...



    Lees meer
  • Professioneel webdesign

    hoeft niet duur te zijn...



    Lees meer
  • Shared hosting

    Betrouwbaar, performant en veilig



    Lees meer
›› Home ›› Nieuws

De bedenkelijke praktijken van Permission Machine

5 mei 2020

Een goede auteurswet is absoluut belangrijk om auteurs te beschermen tegen misbruik, maar als je ziet hoe deze wet tegelijkertijd misbruikt wordt om nietsvermoedende slachtoffers woekerprijzen te factureren en hen bij de minste weerstand te intimideren met nóg hogere kosten en een rechtszaak, dan vraag ik me af of dat wel de bedoeling kan zijn, en of het geen tijd is geworden om in te grijpen.

Permission Machine verkoopt zichzelf als:

  • "Je partner voor de bescherming van je copyright" (bron)
     
  • "Permission Machine brengt copyrightinbreuken op ethische wijze in orde" (bron)
     
  • "We zorgen ervoor dat je een vergoeding ontvangt, wanneer je beeldmateriaal zonder je toestemming gebruikt wordt. We werken kostenefficiënt omdat we een beroep kunnen doen op onze eigen zoektechnologie en gespecialiseerde juristen…" (bron)


Principieel hebben vermoedelijk weinig mensen bezwaar tegen de auteurswet die als doel heeft om auteurs te beschermen zodat zij een correcte vergoeding ontvangen voor hun werk. Tot men plots een factuur ontvangt die kan oplopen tot vele honderden euro’s per foto die men heeft gebruikt in soms niet meer dan een kleine persoonlijke website of blog met amper bezoekers... Zonder enige waarschuwing en zonder zich van enig kwaad bewust te zijn.

Permission Machine contacteren met een verontschuldiging, met aangeven dat je ter goeder trouw handelde, de foto’s in kwestie onmiddellijk hebt weggehaald… heeft weinig zin. Op enig begrip hoef je niet te rekenen.

Veelal wordt dan maar betaald, want strikt genomen lijkt er op het eerste zicht wel degelijk sprake te zijn van een inbreuk, is het bedrag niet hoog genoeg om zelf juridisch advies in te winnen, en wat kan je beginnen tegen gespecialiseerde juristen die al snel lijken te dreigen met een rechtszaak en allerhande bijkomende kosten?

Niet verwonderlijk dat Permission Machine op zijn website kan verwijzen naar, ik citeer: “een succesratio van tot wel 75%”. (bron)

Maar...


Is er eigenlijk wel altijd sprake van een inbreuk op de auteurswet?

Permission Machine gebruikt reverse image tracking technologie en matcht daarmee foto’s van hun klanten aan foto’s die ze op het internet terugvinden. Bij een match lijkt Permission Machine heel snel te zijn met het versturen van standaard brieven waarbij ze ervan uitgaan dat je een inbreuk hebt gepleegd, al onmiddellijk met de factuur erbij.

Maar misschien had je de foto’s in kwestie correct aangekocht, of val je onder één van de uitzonderingen die de auteurswet voorziet omdat je de foto’s bijvoorbeeld hebt gebruikt in een citaat, als occasionele achtergrondinformatie, in een karikatuur of parodie, voor een educatief doel…

Vergelijk het met politie die elk stilstaand voertuig per definitie een parkeerboete zou geven. Had je eigenlijk correct betaald, hoefde je helemaal niet te betalen, of stond je eigenlijk niet eens geparkeerd, maar gewoon stil, dan mag je dat even gaan bewijzen.

Geen perfect juridisch sluitend bewijs? Je kent niet elk artikel van de auteurswet en je wist niet dat je misschien niet eens een inbreuk hebt gepleegd? Je bent niet in de mogelijkheid om vaak duur gespecialiseerd juridisch advies in te winnen? Dat is dan helaas pech voor jou…


Is de vergoeding die Permission Machine aanrekent gerechtvaardigd?

In principe moet nl. alleen de werkelijk geleden schade worden vergoed en moet de auteur die werkelijk geleden schade ook kunnen aantonen met bijvoorbeeld facturen van de vergoeding die hij normaal gezien ontvangt voor het gebruik van zijn foto’s wanneer die vooraf werden aangekocht.

Enkele bedenkingen daarbij:

  • Sommige klanten van Permission Machine bieden hun foto’s niet eens te koop aan. In hoeverre kan dan sprake zijn van misgelopen inkomsten?
     
  • Hoe kan het buitensporig hoge bedrag dat Permission Machine aanrekent enigszins de marktwaarde vertegenwoordigen als het aanbod aan vergelijkbare professionele foto’s in de hoogst mogelijke resoluties enorm is voor slechts een fractie van de prijs via kanalen als bijvoorbeeld Shutterstock (ongeveer 10 euro per foto), Adobe Stock (ongeveer 8 euro per foto), iStock (ongeveer 10 euro per foto)...
     
  • In vergelijking met zowat alle bekende beeldbanken hanteert Permission Machine al sowieso woekerprijzen, maar dat is nog niet alles; bij Permission Machine betaal je hun onredelijk hoge prijzen niet éénmalig, maar per jaar. Absurd.
     
  • Vrijwel alle verkopers van auteursrechtelijk beschermde foto’s hanteren prijzen die afhankelijk zijn van de resolutie/afmetingen van de foto. Bij Permission Machine betaal je echter steeds de hoofdprijs, zelfs voor een minuscule thumbnail waarop amper iets herkenbaar is.
     
  • Je gebruikt een foto op de homepagina van een internationaal zeer drukbezochte website, of op een bijna weggestoken pagina die pas zichtbaar wordt na meerdere keren te hebben doorgeklikt in een persoonlijke blog met amper bezoekers? Voor Permission Machine is er geen verschil... Zelfs SABAM hanteert tarieven die afhankelijk zijn van de grootte van een event en van de toegangsprijs die door deelnemers wordt betaald.


Verdienmodel

Bij het lezen van de vele ervaringen die slachtoffers van Permission Machine en hun klanten online delen, kan ik me niet van de indruk ontdoen dat vooral de kleintjes in hun portemonnee worden geraakt. Mensen die absoluut ter goeder trouw handelden, maar een foto hebben gebruikt op een persoonlijke blog, de website van hun vereniging… zonder dat ze daarbij over de toestemming van de auteur beschikten.

Strikt genomen is dit een inbreuk op de auteurswet, maar gingen deze slachtoffers ooit tot honderden euro’s per foto per jaar hebben betaald als ze zouden hebben geweten dat dat de prijs was? Welke schade heeft de auteur hier werkelijk geleden?

Dergelijke schadeclaims neigen naar een verdienmodel waarbij buitensporige vergoedingen worden geëist voor zogezegd misgelopen inkomsten die auteurs nooit zouden hebben kunnen ontvangen.

En inderdaad, Permission Machine steekt het zelfs niet weg en heeft het over, ik citeer: “Nieuwe inkomsten: Bescherm je beeldmateriaal, eis royalty’s op en genereer een nieuwe en stabiele inkomstenstroom. Je fotoscans lopen continu en zo ontdekken we snel mogelijke bijkomende inbreuken. Je kan rekenen op een gestage stroom van licentie-inkomsten.” (bron)

Zou dat de reden zijn waarom sommige klanten van Permission Machine hun foto’s maar al te graag op het internet lijken te verspreiden zonder vermelding van auteursrechtelijke bescherming en zonder ze te koop aan te bieden? Zouden ze hopen dat hun foto’s zoveel mogelijk worden gebruikt om hun nietsvermoedende slachtoffers vervolgens door de gespecialiseerde juristen van Permission Machine woekerprijzen aan te rekenen en hen bij de minste weerstand te laten intimideren met nóg hogere kosten en een rechtszaak?

En wat de klanten van Permission Machine betreft die hun foto’s wél te koop aanbieden; wat zou de verhouding zijn van enerzijds de inkomsten uit klassieke verkoop en anderzijds de inkomsten via Permission Machine? Wist je dat sommigen van hen zelfs foto-advertenties plaatsen op websites die gratis rechtenvrije foto's aanbieden? Dan bén je voorzichtig, zoek je bewust een gratis rechtenvrije foto op een gespecialiseerde website, maar riskeer je alsnog een dure 'schadevergoeding' en/of een rechtszaak omdat je per ongeluk een foto hebt gedownload die eigenlijk een advertentie was...


No cure, no pay

In België is het niet toegestaan dat een advocaat enkel wordt betaald bij het winnen van een zaak, en niet wordt betaald bij het verliezen ervan. Hierdoor zou de advocaat nl. een persoonlijk financieel belang krijgen bij het winnen van een zaak en is hij niet meer onafhankelijk.

Art. 446ter van het Belgisch Gerechtelijk Wetboek: De advocaten begroten hun ereloon met de bescheidenheid die van hun functie moet worden verwacht. Een beding daaromtrent dat uitsluitend verbonden is aan de uitslag van het geschil, is verboden.

Permission Machine maakt echter wel degelijk reclame met ‘no cure, no pay’. (bron)

Eventueel begaat Permission Machine strikt genomen geen overtreding door niet zelf naar de rechtbank te stappen? Of misschien houden ze het enkel bij intimidatie en dreigen met een rechtszaak?

In elk geval is Permission Machine mede opgericht door advocaat Ywein Van den Brande van het Belgische advocatenkantoor Crealaw. En advocaat Ywein Van den Brande is ook de vaste vertegenwoordiger van het bedrijf ICT Law Partners bvba dat sinds 15 juni 2019 als zaakvoerder van Permission Machine is benoemd.

Bronnen:
http://www.ejustice.just.fgov.be/tsv_pdf/2013/11/25/13176050.pdf
http://www.ejustice.just.fgov.be/tsv_pdf/2019/06/27/19085502.pdf


Aan jou om uit te maken of Permission Machine en hun klanten wel zo ethisch te werk gaan als ze zelf beweren…


Zelf slachtoffer?

  • Ga na of er effectief sprake is van een inbreuk. Misschien had je de foto's in kwestie correct aangekocht of val je onder een uitzondering die de auteurswet voorziet: www.deauteurs.be
  • Onderhandelen loont: www.charlotteslaw.nl
  • Verontschuldigingen, het uiten van ongenoegen en frustratie, het in vraag stellen van de auteurswet, het minimaliseren van de feiten… levert absoluut niks op. Verwacht ook geen begrip of enige menselijkheid. Bouw een zuiver juridisch-technische verdediging op, vraag hen om hun beweringen te bewijzen, protesteer expliciet de gevraagde vergoeding indien je deze onredelijk hoog en niet in verhouding met de werkelijk geleden schade vindt…
  • Overweeg het indienen van een klacht bij de economische inspectie tegen Permission Machine en/of hun klant.
  • Overweeg het indienen van een klacht tegen de advocaten van Permission Machine.


Enkele nuttige links en ervaringen van andere slachtoffers


Voorkomen is beter dan genezen

Voorkomen is natuurlijk beter dan genezen. Heb je zelf een website of ben je actief op sociale media? Dan loont het wellicht de moeite om even na te gaan of je de foto's die je hebt gebruikt eigenlijk wel effectief mág gebruiken.

Geen aankoopbewijs meer of geen expliciete toestemming van de auteur? Niet gegarandeerd rechtenvrij? Tenzij je het risico wil lopen om honderden euro's per foto te moeten betalen, haal je dergelijke foto's best zo snel mogelijk weg. Vergeet daarbij ook niet om de bestanden daadwerkelijk van de server te verwijderen.


Vind je de praktijken van Permission Machine en hun klanten toch ook wel érg ver gaan? Heb je niks tegen een goede auteurswet, maar stel je je eveneens de vraag of dergelijk misbruik wel de bedoeling van de auteurswet kan zijn? Misschien ken je iemand in de politiek die deze praktijken wil aankaarten? Hét moment, want momenteel wordt aan een update van de auteurswet gewerkt.

Vergeet ook niet om jouw familie en vrienden te waarschuwen zodat ook zij hopelijk nooit het slachtoffer worden.

 

Voor de werking van deze website en om uw surfervaring te verbeteren worden cookies gebruikt. Meer info.